?

Log in

Երազանքի վայրը

Երեք ամիս առաջ էր, երբ լսեցի, որ ինչ-որ մի մարդ Առինջ գյուղում գետնի տակ ձեռակերտ տաճար է կառուցել ու բոլորը այն համարում են հրաշք, սրբատեղի: Պատահական ստացվեց իմ` Առինջ գյուղ գնալը: Ինձ թվում էր, որ այդ գետնափորը ես դժվարությամբ կգտնեմ, բայց պարզվեց, որ Առինջում բոլորը այդ մասին գիտեն եւ պատրաստ են հուշել ձանապարհը։  Երբ տեսա տան պատին ամրացված ցուցանակը` «Լևոնի Աստվածային գետնափոր, հրաշք թանգարան գյուղ Առինջում», հետաքրքրությունս ավելացավ:

 Ինձ դիմավորեց Տոսյա տատիկը` տաճարի հեղինակ վարպետ Լևոնի կինը: Աակայն ինձ հուսահատություն էր սպասում՝ վարպետ Լեոնի մահվան մասին լուրը։ Արդեն մեկ տարի է, որ տիկին Տոսյան մնացել է առանց ամուսնու։ Մի քանի տխուր շփոթության րոպեներից հետո մենք սկսեցին խոսել վարպետի եւ նրա ստեղծածի մասին եւ մի քիչ անց մենք արդեն բարի զրուցակիցներ էինք։ Եւ պատմությունը սկսեց։  
         

Գետնափոր ստեղծելու պատճառը եղել է հենց տիկին Տոսյան: 1980-ական թվականներն էին, երբ նա խնդրել էր ամուսնուն տան նկուղում պահարան սարքել ձմռան պաշարներ պահելու համար։ Ամուսինն էլ միայն խոստանում էր: 1985-ին եր արդեն, երբ Լեւոնը վերադառնում է գործուղումից եւ է կինը  նորից հիշեցնում է չարաբաստիկ պահարանի մասին։ Մի քանի օրից միայն նա նկատեց, որ ամուսինը ամեն օր մի քանի անգամ իջնում է տան նկուղ ու ուշադրությամբ ինչոր բան ուսումնասիրում: Որոշ ժամանակ անց վարպետը  գործի է դնում իր մուրճն ու հատիչը։ 23 տարի անընդմեջ մուրճի ու հատիչի միջոցով Լեւոն Առաքելյանը կառուցել է իր տաճարը: Օրվա մեջ ընդամենը մեկից երկու ժամ էր քնում, գրեթե չէր էլ սնվում: 1990-ականների սկզբում վարպետի ընտանիքի վիճակը ծանրացավ: Հազիվ էին կարողանում օրվա հացը հայթհայթել: Այդ ժամանակ Լեւնը ամեն օր երեք լիտր թթվաջուր էր խմում, ուժ ստանում և անդադար աշխատում: Հարևանները կարծել են, թե խելագարվել է: Տոսյան, վարպետի կինը, այդ օրերին շատ է սրտնեղվել ամուսնուց, ամիսներով նույնիսկ չի խոսել:

 21 մ խորություն եւ ավելի քան 200 քմ լայնություն, 7 սենյակ և դրանք իրար միացնող միջանցքներ ունեցող Լեւոն Առաքելյանի շինությունը այսօր բերում է Առինջ բազմաթիվ մարդկանց։ Տարածքը միայն քարից է, հող չկա: Հայտնվելով այստեղ  սկսում ես հավատալ մարդու անսահման կարողություններին։ Բայց նաեւ զգացմունքները սրվում են, տրամադրությունը բարձրանում է եւ սկսում ես մի անբացատրելի ջերմություն զգալ։ Այստեղ ամբողջ տարի ջերմաստիճանը +10 ից ոչ իջնում է ոչ էլ բարձրանում։    
Վարպետ Լևոնը գետնափոր տաճարը ավարտելուց հետո միայն խոստովանեց, որ Աստծո կամքով է կառուցել այն:        Այդպես պարբերաբար տեսիլներ են հայտնվել վարպետի երազում, որոնք հուշել են ,թե ինչպես փորել տարածքը ու նույնիսկ գծագրերը պատրաստել։  Տիկին Տոսյան չէր հավատում ամուսնու պատմած երազներին եւ տեսիլներին: Մինչեւ 1985-ին վարպետը եկավ հասավ ամուր բազալտե սև պատին: Ոչ մի կերպ չէր կարողանում քարը կոտրել և առաջ շարժվել: Կին սա տեսնելով   խնդրում է վարպետին դադարեցնել աշխատանքը ասելով, թե պետք չէ իրեն ոչ մի նկուղ։ Բայց ամուսինը համառում էր: Ու մի օր էլ ասաց` 4-5 օր է երազ է տեսնում, որ պետք է խաչ քանդակի այդ պատին ու նոր առաջ գկնա: Այսպես, ամիսներ շարունակ քանդակել է խաչը։ Տարածքում զգացմունքները մարդու սրվեցին պատին եւ քարը ենթարկվեց:
     
Տաճարով շրջելիս, գեղեցիկ զարդարած մի խորշ տեսա Աստվածամոր  պատկերն էր դրված, շուրջը մոմեր էին վառվում ,իսկ խորշի առաջամասում փոքր փոս կար: Տիկին Տոսյան ասաց, որ Ակադեմիայի ֆիզիկոսները պարզել եւ, որ այս տեղը բիոմագնիսական ուժեղ դաշտ ունի։ Այստեղ անջատվում են բջջային հեռախոսները, տեսախցիկները եւ այլ սարքերը՝ ես իսկապես ոչ մի կերպ չկարողացա նկարել։ Այս տեղը վարպետ Լեոնը անվանել էր“երազանքի վայր”:  Այցելուները հավատում են, որ ցանկությունները կատարվում եթե վառած մոմով կանգնես այս կետում։ Շատերն են հետո վերադարձել ու հուշամատյանում շնորհակալությունը հայտնել երազանք կատարվելու համար։               Վարպետ Լևոնի տանը կա մի փոքրիկ թանգարան, որտեղ բոլոր նրա գործիքներն են ու հագուսը, հոդվածները, տեսանյութերը եւ հյուրերի հետ արված լուսնկարների ալբոմը: Շատերն ել առաջարկել դրամական օգնություն,  բայց վարպետը մերժել է: Միայն գերմանացիներից խնդրել է իրեն գործիքներ ուղարկեն: Իսկ ամերիկացի մի զբոսաշրջիկ ընտանիքին կատու է նվիրել, իմանալով այդ անկախ կենդանիների նկատմամբ վարպետի սիրո մասին; Այսօր կատուն այս ընտանիքի անդամն է Լեոնի եւ Տոսյայի թոռնեռի հետ միասին դիմավորում է հյուրերին ցուցադրելով Առինջի հրաշքը։ Սա էլ էր վարպետի երազանքը, որ իր գործը շարունակվի։ Մահից առաջ վարպետը կնոջը ասել էր, որ երազանքի վայրեր դե շատ են լինելու:


                                                                                                                                                   Պողոսյան Անուշ

No comment!!!

                                                                                                                                                       Ануш Погосян

STOP!!!


Այսուհետ փողոցը ոչ թույլատրված մասում կամ կարմիր լույսի տակ անցնելիս յուրաքանչյուր ոք կտուգանվի 3000 դրամի չափով: Ճանապարհային ոստիկանության պետ Գրիգոր Բադաչյանը վստահեցնում է, որ այս միջոցառումները ոչ թե քաղաքացիներից տուգանք հավաքելու, այլ նրանց անվտանգությունը ապահովելու համար են։ Սակայն թվում է հետիոտներին իրենց անվտանգության հարցը առանձնապես չի հուզում։    

                                                                                                                    
                                                                                                                       Ани Есаян, Ануш Погосян, Нарине Снхчян 

No comment


Սյունիքի մարզի Տաթև գյուղից 2,5 կմ հյուսիս-արևելք գտվում է Սատանի անվանումը ստացած հայտնի կամուրջը: Այն ոչ միայն բնության հիասքանչ հուշարձան է այլ եւ ունի մեծ գիտաճանաչողական նշանակություն: Սակայն Սատանի կամուրջի շրջակայքում  ուշադրությունը շեղում է մի այլ «գեղատեսիլ» տեսարան, որն առաջացել է ոչ թե բնության այլ մարդու «արարիչ» գործունեության հետևանքով:

    

 

Տաթևից Երևան վերադառնալիս ել հասկանում ես, որ մարդու բացասական ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա գրեթե համատարած երևույթ է դարձել...

 

Անի Եսայան

 




Հայաստանում կան վայրեր, որտեղ մեկ օրվա ընթացքում կարելի է տեսնել տարվա չորս եղանակները: Այդպես պատահեց ինձ հետ, երբ ընտանիքիս հետ 2009 թ. ապրիլին ուղևորվում էի Տավուշի մարզի Նոյոմբերյան գյուղը: Այդ ճանապարհորդության տպավորություններից և ծնվեց այս փոքր տեսաֆիլմը:
Անի Եսայան


Տանյան 5 տարեկան է, ծնվել է Շամշադինում, սակայն մոր՝Ալվարդի հետ միասին շուտով տեղափոխվել է Երեւան։ Այդ օրվանից նրանք ապրում են քաղաքի կենտրոնում, Արշակունյաց պողոտայի խճուղիներից մեկում գտնվող մի քանի քառակուսու մեջ, որը դժվար է տուն անվանել: Փոքրիկ Տանյայի և իր մոր սենյակի մեծ մասը զբաղեցնում են երեխայի խաղալիքները: Երբ աղջիկը նկատում է հետաքրքրասեր մարդկանց, անմիջապես առաջարկում է խաղալ իր սիրելի արջուկի հետ։

Ալվարդը մոտակա գազալցակայանի տարածքը մաքրելով հազիվ կարողանում է ապահովել փոքր ընտանիքի օրվա հացը, բայց երբեք չի էլ դիմել պետական մարմիններին որևէ նպաստի հարցով։ Նրանց ոչ ոք չի օգնում, ոչ բարեկամ ունեն Երեւանում, ոչ էլ հարազատ։ Ժամանակ առ ժամանակ գթասիրտ մարդիկ հագուստ կամ ուտելիք են բերում նրանց:

 Նանո-Տայնան` այսպես է ինքն իրեն անվանում աղջիկը, դպրոց չի գնում, ասում է դեռ փոքր եմ: Մայրը դժվարությամբ է պատկերացնում երեխայի ապագան։

Ալվարդը ամբողջ տարի ստվարաթուղթ է հավաքում և չնչին գումարով հանձնում: Սակայն դժվար կյանքից հյուրասիրությունը չի կորցրել՝ մեզ սուրճ էր առաջարկում կամ խաշած կարտոֆիլ։

Փոքրիկը հրաժեշտ տալուց խնդրեց, որ էլի գանք եւ առաջարկեց իր արջուկին մեզ հետ տանենք, որ իրեն լավ զգա։  





           
            

Ապարան քավաքի հացի խանութը, որի հենց կենտռոնւոմ թխում են հացը դարճել է քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը։ Խանութի տնօրենի կարծիքով այսպես ավելանում է իրենց հաճախորդների քանակը: “Մտածում էի, թե ինչ օրիգինալ բան կարելի է անել, և վերջապես որոշեցինց խանութի ներսում փուռ պատել: Մարդկանց համար հետաքրքիր է կանգնել և նայել, թե ինչպես է թխվում իրենց հացը, աչքի առաջ ու հետո տաք-տաք տանում են, ինչ վատ է որ... ”:  Հացի անուշաբույր հոտը մեզ ել ձգեց համտեսելու ապարանի թարմ հացը...բայց մոռացանք հարցնել. արդյոք հացթուխի կյանքն ապահովագրված է...

                                                                                           Անի Եսայան

 

 

Հաղարծին տանող ճանապարհին է գտնվում Ռոբերտ Քոչարյանի ձկնաբուծարանը: Նրա անունը լսելով շատերն են զարմացել, նույնիսկ Հայստանի նախկին նախագահը:Մի անգամ մեր նախագահընույնիսկ այցելեց մեզ: Երբ մոտեցա և ներկայացա, նա կարծեց, թե ծաղրում եմ, բայց հետո հասկացավ, որ իմ անունն էլ է Ռոբերտ Քոչարյան...”-ծիծաղալով պատմում է Ռոբերտ պապը:

                  

Իր ձկնաբուծարանը ունի մոտ 15 տարվա պատմություն: “Մտածեցի առաջացավ սարքել մի վայր, որտեղ մարդիկ համ հաց կուտեն, համ էլ կտեսնեն այս հրաշալի ձկներին”:  Ռոբերտ պապը պատմում է, թե ինչ դժվարությունների է հանդիպել տարիների ընթացքում: Սարերից եկող ջուրը, որ թափվում է ավազանի մեջ, խողովակով չի գալիս, այլ աղբյուրի նման հոսւմ է: “Մի քանի անգամ պատահել է, որ հազիվ ենք փրկել խեղճ ձկներն. վերևներում` սարերում, առատ անձրևներից հետո շատ պատահարներ են լինում ”: Բայց ջրի խնդիրը այստեղ միակ հոգսը չէ: Մի քանի հազար ձկներին կեր է հարկավոր, “բայց ինչ անել, եթե ոչ եկող կա, ոչ գնացող, ինչով առնել այդ կերը...”: Ճգնաժամը հասել էնույնիսկձկներին: Երազի պես է հիշում Ռոբերտ պապը անցած-գնացած օրերի մասին:   “Երբ թոռներս գալիս էին ինձ մոտ հանգստյան օրերին, գիտեին, որ լավ եկամուտ ունի պապիկը, գրպաններս դատարկում ու գնում էին, իսկ հիմա ուշ-ուշ ենք տեսնվում...դե հասկանում եք...-կիսաժպիտ ով պատմում է նա:

                

“Սկզբից տղաս էր օգնում ինձ, բայց երկար չէր կարող մնալ, ընտանիք, երեխեք... Այստեղ այժմ երկուսով ենք, ինձ շատ է օգնում Նազիկը, մատուցողուհի է իբրև, բայց տղամարդու չափ ինձ օգնում է, դե ես էլ մեծացել եմ արդեն...” Ռոբերտ պապը պատմում է, որ վերջերս տարօրինակ մարդիկ եկան ինչ-որ “կազմակերպությունից”: Երկար խոսելուց հետո պարզվեց, որ ուզում են սեփականաշնորհել հողը, և “...եղածի կեսից ավելին վերցնել ձեռքիցս։ Էդպես էլ չհասկացա, թե ինչներին է պետք էս ամենը: Ամեն օր արթնանում եմ էն մտքով, որ հաջորդ օրը կարող է ոչ մի բանի տերը չլինեմ...արդեն անունն էլ չի փրկի...”- դառնորեն ծիծաղում է Ռոբերտ Քոչարյանը: 


                                                                                                                                                                                                          Անի Եսայան



Մոռացված հինը...

 

Հոկտեմբերի 9-ը փոստի միջազգային օրն է: Այն հաստատել է Համաշխարհային փոստային միությունը: ՀՓՄ-ն փոստային կապերի բարելավման և ապահովման համարա ստեղծված միջպետական կազմակերպություն է: Ըստ տնտեսագիտության և իրավունքի բառարանի` ՀՓՄ-ն ստեղծվել է 1874 թվականի Բեռնյան պայմանագրի համաձայն ոը դարձել է Միացյալ ազգերի կազմակերպության հատուկ հիմնարկություն: Նրա կազմի մեջ մտնում են գրեթե 191 պետություն, ներառյալ Հայաստանը:

Այսօր բազմաթիվ փոստային ծառայություններ մտնում են Միջազգային փոստային միության կազմի մեջ: Հայաստանի ազգային օպերատոր «Հայփոստ» ՓԲԸ-ն սկսած 1992թ-ից համդիսանում է ՀՓՄ անդամ և նպատակ ունի աջակցել փոստային ծառայությունների բարելավմանն ու վերականգնմանը, ինչպես նաև նպաստել այս ասպարեզում միջազգային համագործակցության ամրապնդմանը:

Ըստ բացատրական բառարանների` փոստը կապի կամ հաստատության միջոց է, որը նախատեսված է նամակներ, գրություններ, բացիկներ, երբեմն նաև ապրանքներ փոխադրելու համար: Փոստը իրականում առաջացել է տարբեր տարածաշրջանների միջև նամակագրական կապ պահպանելու համար: Այն իր իրական նշանակությամբ սկսել է կիրառվել 18 դարի վերջում: Ժամանակակից փոստը նամակագրության առաքման միջազգային կապ է: Այսօր փոստ բառը ընկալվում է և որպես հաստատություն, և որպես նամակագրություն փոխադրող կապ, սակայն կրում է իր մեջ բազմաթիվ նոր գաղափարներ:

Ըստ Երեւան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի թիվ 39 փոստի տվյալների, համայնքի գրեթե բոլոր բնակիչները օգտվում են փոստային ծառայությունից: Աշխատակիցներից տիկին Անահիտը տեղեկացրեց, որ կազմակերպությունները փոստը ուղարկում են հիմանականում հաշվետվությունների ժամանակ, կոպիտ հաշվարկով երեք ամիսը մեկ, իսկ հիմնական հաճախորդները մնում են անհատներն: “Մեր թաղի համարյա բոլոր բնակիչները օգտվում են մեր փոստից, մեծ մասին արդեն ճանաչում ենք, շատերը դարձել են մեր լավ ու հավատարիմ հաճախորդները”, տեղեկացրեց տիկին Անահիտը:

Վաղինակ Ասատրյանը 43 տարեկան է, 23 տարի է ընկերություն է անում բանակային ընկերների հետ փոստով: “Փոստը մտել է իմ կյանքս, ինչ անում եմ, ուր որ գնում եմ պատկերացնում եմ, թե ինչպես է ընկերներիս պատմելու նամակումս”: “Սովետական բանակում ծառայում ես տարբեր ազգի մարդկանց հետ: Շատ ընկերներ ունեմ, 23 տարի ա չեմ հանդիպել, պայմաները չի ներում, բայց ամեն ամիս փոստով նամակ եմ ուղարկում”: Վաղինակը խուսափում է ընկերների հետ հեռախոսով շփվելուց. փոստը իրեն ոգեշնչում է: “Հա հիմա նոր բաներ կան, որ համ կարաս խոսաս, համ տեսնես: Լավ բանա, բայց իմ համար չի: Ես սիրում եմ բացել մաքուր էջը ու հերթով շարել բառերը”: Վաղինակի ընկերները նույնպես պատասխանում են փոստով: Ասում է` ամբողջ ամիս սպասում է նամակի պատասխանին: Մի անգամ նույնիսկ փորձել է ինտերնետով նամակ ուղարկի, բայց բարկացել է. շատ անհասկանալի է իր համար:

 Վաղինակը կրկնում է. ժամանակը փոխվել է, մարդիկ նախնտրում են ժամանակակիցը , իսկ ես միշտ կուղարկեմ նամակներս փոստով ու նամականիշներս կհավաքեմ փոստերի վրա փակցնելու համար:

 18-ամյա Վահե Մանասերյանը հաճախ է նամանկագրվում ընկերների հետ: Ասում է` աշխարհի որ ծայրում էլ որ լինի ընկերը, անմիջական կապ կարող է հաստատել իր հետ: Լինում են դեպքեր, երբ նամակագրության վրա Վահեն ծախսում է իր աբողջ օրը: Սակայն Վահեն նամակները գրում է ոչ թե գրիչով, այլ նախադասությունները կազմում է ստեղնաշարի տառերի օգնությամբ:

 “Հիմնականում օգտվում եմ odnoklassniki.ru, hayland.am, vkontakte.ru, mail.ru սայտերից: Շփվում եմ ընկերներիս հետ ինտերնետով, որովհետև ավելի մատչելի ու ավելի արագ ա, քան փոստը: Իմ ընկերները հիմնականում ապրում են Ամերիկայում ու Իսպանիայում, ու շատ հարմար ա նամակ ուղարկել ու ստանալ նամակի պատասխանը մի քանի վայրկյանում”:

Վահեն չի օգտվում ոչ մի փոստային ծառայությունից. նամակը ուղարկում է բացառապես ինտերնետով, նույնիսկ տանը տեղադրել է տեսախցիկ, որպեսզի ոչ միայն նամակագրվի, այլ նաև կենդանի շփվի ընկերների հետ. “Հիմա Skype-ով եմ խոսում, սկզբից էի նամակ գրում: Skype-ը հարմար ա, իմ ընկերս ապրում ա մեր կողքի շենքում, բայց ավելի շատ Skype-ով ենք խոսում իրար հետ, քան իսկականից տեսնում ”:

Վահեի մայրը տիկին Անահիտը շատ է բողոքում որդուց. “Հաճախ գլուխը ցավումա, որովհետև մինչև գիշերվա 4-ը, 5-ը նստածա համակարգչի դիմաց, ոչ մի հետաքրքրություն չունի բացի համակարգչից”:

Ըստ Հայփոստը ՓԲԻ-ի պաշտոնական կայքի 2006թ. նոյեմբերի 30-ին Հայփոստի հավատարմագրային կառավարման պատասխանատվությունը ստանձնել է ՙՀայփոստ Թրասթ Մենեջմենթ՚ ՓԲԸ-ն: Հավատարմագրային կառավարչի նպատակը Հայփոստի գործունեությունն առավել թափանցիկ, արդյունավետ, առևտրային և իր հաճախորդներին հաշվետու դարձնելն է եւ հասցնել Հայփոստ-ը միջազգային չափանիշների։ Այս զառրացւմները կարող են ստեղծել այն նախապայմանները, որոնք կօգնեն մեր հերոսներին եւ իրենց նման շատերին գտնել փոստային ծառայություններում իրենց պահանջներին եւ սովորություններին համապատասխանող հնարավորություններ եւ վստահել փոստին։

 

 

 

 

Նարինե Սնխչյան

Մեզ գովազդ պե՚տք չէ

    
 

Այսօր գովազդը մեծ դեր է խաղում տարբեր ապրանքանիշերի վաճառքի և զանազան ծառայությունների արդյունավետ սպառման գործում: Գովազդի ճիշտ մատուցման ձևից էլ կախված է ապրանքի վաճառքի առավել արդյունավետությունը: Իսկ թե ինչպես կարելի է գովազդային ճիշտ քաղաքականություն վարել, փորձեցինք պարզել <<ԴԵՏ>> գովազդային ընկերության տնօրեն Նարեկ Մարգարյանից: 

 

-Կարո'ղ եք ասել, թե ինչ մակարդակի վրա է այսօր գտնվում գովազդային շուկան մեզ մոտ:

 

 

-Այսօր Հայաստանում իրավիճակը հետևյալն է` կան բազում գովազդային ու մարքեթինգային ընկերություններ ու գործակալություններ, որոնք բավականաչափ մասնագիտացել են համապատասխան ոլորտներում, առաջարկում են բազմատեսակ ծառայություններ ու դրանք մատուցում բարձր մակարդակով: Մեզ գովազդ պետք չի, մենք գովազդի կարիք չունենք, դեռ դրա անհրաժեշտությունը չենք զգացել, մենք ժամանակին գովազդ տվել ենք ու հիմա էլ մեզ պետք չի. նմանատիպ արտահայտություններ հնչում են պարբերաբար որպես պատասխան: Բացառություն չեն նաև մր գովազդային գործակալները, որոնք հաճախ հիասթափվում են` լսելով նման անհիմն պատասխան: Սակայն, ցավոք, այսօր մենք չունենք բավականաչափ զարգացած գովազդային սպառողական շուկա:

 

-Իսկ ի'նչն է դրա պատճառը:

 

-Հիմնական պատճառներն են ժողովրդի անվստահությունը, կրթության ոչ բարձր մակարդակը և այլն: Մի դեպք նշեմ, որ վերջերս էր տեղի ունեցել մեզ մոտ. Պատվիրատուն պատկերացում չուներ գովազդային աշխարհի մասին, ցանկանում էր շուրջ 2 միլիոն դրամ հատկացմել իր հոլդինգի գովազդի համար: Մենք նրան առաջարկեցինք սեփական հայեցողությամբ իրականացնել իր հոլդինգի գովազդը, իհարկե, անընդհատ նրան տեղյակ պահելով ծառայությունների մատուցման ընթացքի և որակի մասին: Որոշ ժամանակ անց նա իր երախտագիտությունը հայտնեց մեզ և զարմանքը, որ գովազդը կարող է լինել այդքան շատ և էֆեկտիվ: Տվյալ պատվիրատուի գովազդային փաթեթի մեջ ներառված էին գովազդի հետևյալ տեսակները` գովազդ միկրոավտոբուսների վրա, թերթերում, ռադիոեթերով, բաներների վրա, գովազդարշավների կազմակերպում, ինչպես նաև բուկլետների, այցեքարետերի և թերթիկների պատրաստում:

Ցանկացած արտադրության կազմակերպելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հետևյալ 3 հարցերի հստակ պատասխանները` ինչ արտադրել, ինչպես արտադրել և ում համար արտադրել: Սակայն պետք չէ մոռանալ նաև գովազդի մասին:Չէ  որ նրա և միայն նրա միջոցով է հնարավոր ամենասեղմ ժամկետներում ապրանքի կամ ծառայության մասին տեղեկացնել սպառողներին:

 

-Ձեր կարծիքով, ինչ քայլեր է պետք ձեռնարկել, որպեսզի այս ոլորտը սկսի զարգանալ:

- Պետք է սկսել մեծ ընկերություններում գովազդային բաժիններ ստեղծելուց: Այսօր հաճախ հանդիպում են բազմատեսակ ծառայություններ առաջարկող մեծ կազմակերպություններ, որոնք չունեն գովազդի բաժին: Նրանք աշխատում են կայուն եկամուտով և հիմնականում գովազդային պատվերներից աշխատում են զերծ մնալ` անգամ պատկերոցում չունենալով, որ գովազդը կարող է նրանց եկամտի ծավալներն ավելացնել շուրջ 30 տոկոսով, իսկ որոշ դեպքերում նույնիսկ ավելի շատ:

Կարելի է նշել նաև գովազդային գործակալությունների նվիրված աշխատանքը: Հայտնի է, որ Հայաստանում բացի գովազդային ընկերություններից կան նաև շատ գովազդային գործակալություններ, որոնք գործարքային հարաբերությունների մեջ են գովազդային ընկերությունների կամ գովազդային մակերեսներ (երթուղային միկրոավտոբուսներ, բաներներ) և ժամեր (հեռուստատեսություն, ռադիո) ունեցող ձեռնարկատերերի հետ: Նրանցից շատերն են գործարքային հարաբերությունները կնքում են մակերեսորեն` <<Դե երբ պատվեր լինի, նորից կխոսենք>> սկզբունքով: Ու հաճախ պատվերն ընդունելուց հետո նրանք չեն կարողանում մատուցել խոստացած ծառայությունները` պարզապես չունենալով դրա հնարավորությունը, որի արդյունքում առաջ են գալիս խաբեություններ, գումարի կորուստ, անվստահություն:

- Իսկ ի'նչ կասեք մասնավորապես թերթերի և ամսագրերի վարած քաղաքականության մասին, արդյոք նրանք ճիշտ են աշխատում գովազդային շուկայում:

Մենք քաջ տեղյակ ենք թերթերի ու ամսագրերի վարած գովազդային քաղաքականության մասին, քանի որ ունենք մեր սեփական թերթը: Թերթերն ու ամսագրերը ֆինանսավորվում են մեծապես գովազդների շնորհիվ: Ընդհանուր առմամբ գովազդի այս տեսակը նույնպես առանձնանում է իր արդյունավետությամբ և տարբերվում առավել մատչելի գնով: Սակայն այստեղ էլ պետք է զգույշ լինել և զերծ մնալ կեղծիքներից: Շատ թերթեր ու ամսագրեր որպես կանոն չեն տպագրվում այն քանակութամբ, ինչը հրապարակում են օֆիցիալ: Թերթում կարող է նշված լինել 5000 տպաքանակ, բայց իրականում տպված լինի ընդամենը 600: Այս դեպքում ձեռնարկատերերը հիմնականում պիտի գործ ունենան այն թերթերի հետ, ովքեր տպագրվում են հայտնի տպարաններում: Իսկ մեր գովազդային ընկերությունը հիմնկանում մատուցում է գովազդային ծառայություններ քաղաքային միկրոավտոբուսների միջոցով: Այս տեսակ գովազդը շատ արդյունավետ է, տարբեր զարգացած երկրներում տրանսպորտի միջոցով գովազդվելը շատ մեծ ընկերությունների հիմնական գովազդի միջոց է համարվում, շատ ժամանակ համեմատում են հեռուստագովազդը տրանսպորտային գովազդի հետ, բայց ամեն մեկն իր առավելություններն ունի, պետք է ուղղակի ճիշտ որոշում կայացնել նախքան գովազդ պատվիրելը: Մենք նաև ունենք գովազդային փաթեթներ, որոնք իրենց մեջ ներառում են գովազդ քաղաքային միկրոավտոբուսների միջոցով, հեռուստաեթերում, ռադիոեթերում, թերթում, ամսագրերում, գովազդարշավների կազմակերպում և այլն:

-Այնուամենայնիվ, Ձեր կարծիքով, ընդհանուր առմամբ գովազդի ո'ր տեսակներն են համարվում առավել արդյունավետ: 

                  

Պետք է ուղղակի հասկանալ, թե գովազդվող ապրանքը հասարակության որ խավին է պետք, քանի որ տարբեր բրենդներ պետք է գովազդվեն իրենց սպառող շուկայի համար, դրա համար անց են կացվում շուկայի ուսումնասիրություն, ապրանքի սպառողականություն, գովազդի արդյունավետություն: Գովազդի բոլոր տեսակներն էլ արդյունավետ են, ուղղակի պետք է ընտրել ճիշտ տարբերակը:

 

 

Անի Եսայան

 

 

      


Latest Month

December 2009
S M T W T F S
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by Tiffany Chow